Tag Archives for " Peuter "

Peuterpannenkoekjes recept

Heerlijke peuterpannenkoekjes!

Peuter Pannenkoekjes

Vandaag deel ik met jullie mijn favoriete peuter recept! Ik noem ze peuter pannenkoekjes.

Bij ons kan het best een uitdaging zijn om onze kleine voldoende fruit en andere gezonde dingen te laten eten. Hij heeft namelijk zelf nogal duidelijke ideeën over wat goed voor hem is. Herkenbaar?

Desuloos

Zo vraagt hij gerust elke ochtend met een stalen gezicht ‘desuloos’ op zijn boterham. De andere twee kijken dan eerst hem en dan mij met grote ogen aan. Wij hebben namelijk de regel dat we alleen op woensdag zoet op de ontbijttafel hebben staan. Noem ons tuttig maar het werkt.

Toch, op een of andere manier lukt het onze kleine prins met de blauwe ogen meerdere malen per week om toch een deel van zijn boterham met ‘desuloos’ gesmeerd te krijgen. Speculoos dus. Gewoon om van het gedoe af te zijn…oeioei wat een zwaktebod van mij. Maar zo gaat dat nou eenmaal met nummer 3. Daar hebben we het een andere keer wel over.

Gezond en lekker

Onze kleine is niet zo’n (brood)eter, dus in de loop van de tijd ben ik ook wat andere dingen voor hem gaan bedenken. Een soort win-win situatie. Ik stop er allerlei verantwoords in, hij heeft het idee dat hij pannenkoeken eet. Prima.

Recept Peuterpannenkoekjes

Hier het recept voor ultiem lekkere peuterpannenkoekjes:

  • 1 ei
  • 1 banaan
  • 2 eetlepels havermout

Kiep het geheel in de blender, wij hebben zo’n magic bullit (ideaal!) en je hebt een mooi zacht deegje. Als het te dik is kan je er een scheutje melk ingieten. Dit lukt overigens ook met amandelmelk, kokosmelk, havermelk, opvolgmelk en zelfs met borstvoeding voor het geval je kind een ander soort melk drinkt.

Zorg dat je pan goed heet is, zet hem alvast een poosje op hoog vuur zonder bakvet.

Dan doe je 3 hoopjes beslag in de pan, ze worden iets groter dan een poffertje. Bakken, wachten tot de bovenkant droog is, omdraaien, wachten tot hij bruin is en klaar is kees! Ze gedragen zich in de pan net iets anders dan gewone pannenkoeken, draai ze dus voorzichtig om.

Peuterpannenkoekjes

Drie in de pan!

Dien ze vervolgens op met een klein beetje appelstroop of suikervrije jam, paar plakjes banaan of appel ernaast en je kleine peuter kan zijn buikje vol eten!

 

Peuterpannenkoekjes recept

Smullen maar!

 

PS. Je kan ook op een onbewaakt ogenblik een hele stapel bakken en in de vriezer bewaren. Handig als snel ontbijt of lunch!

Heb jij een makkelijk en gezond recept dat het altijd goed doet bij je peuter? Deel het met ons in de reacties!

 

Peuter, eigenwijs

Haal je voet uit mijn pizza

Haal je voet uit mijn pizza!

Haal je voet uit mijn pizza! Zei ik dat nou echt tegen onze peuter? Ik kijk mijn lief aan en we kunnen niet meer ophouden met lachen.

Pizza op de bank

De situatie is eigenlijk heel gewoon. Vrijdagavond. Na een hele dag werken eten we dan met al onze jongens pizza. Op de bank. Arme bank. Nee, dat is een ander verhaal.

Onze kleine is helemaal wild na een dag kinderdagverblijf. Op een of andere manier wordt dit kind wild als hij eigenlijk moe is… Dus in plaats van relaxed op de bank pizza eten, zit ik nu te kijken naar een rondjes draaiende peuter die de stoeltjes omgooit. Een voor een. En steeds even checken of we het wel gezien hebben.

Eigenwijze peuter

Na drie stoeltjes ben ik er wel klaar mee. Ik pak zijn handjes en hurk voor hem neer. ‘Lieve jongen, je moet nu stoppen met stoeltjes gooien en gewoon je pizza gaan eten’ . Oooh? Zegt hij verbaasd. Ja, zeg ik.

Nog voordat ik weer zit ligt het volgende stoeltje met een knal op de grond. Deze eigenwijze peuter weet van geen ophouden. Ik neem hem bij me en gelukkig kruipt hij op schoot. Met zijn schaap in zijn hand wordt hij eindelijk rustig. Zijn pizza heeft hij geen zin meer in. Gebiologeerd kijkt hij naar een aflevering van het klokhuis over hardlopen. Rennen! zegt hij een paar keer, heel hard rennen! Verder komt er niet meer zoveel uit.

Peutervoetjes

Terwijl hij prinsheerlijk op mijn schoot ligt, probeer ik met een hand mijn pizza te eten. Met salami. Probeer het maar eens zonder je mond te branden. Hij wiebelt zachtjes met zijn voetjes en land pardoes met zijn hak in mijn pizza. Schatje, haal je voet eens uit mijn pizza…hij probeert het nog een keer. Maar ook ik ben moe op de vrijdagavond dus ik pak zijn voetje vast en kijk hem met een blik van verstandhouding even diep in de ogen. Stop. We begrijpen elkaar. En nu relaxed pizza eten. Zonder voet!

Peuter, eigenwijs

Haal je voet uit mijn pizza! Zei ik dat nou echt tegen mijn peuter?

Heb jij jezelf deze week nog iets lachwekkend tegen peuter horen zeggen? Vertel het ons in de reacties hieronder!

Peuter zindelijk

Zindelijk

Zindelijk worden

De afgelopen weken stonden bij ons in het teken van het zindelijk worden van onze kleine peuter.

Blote billen in de zon

Deze zomer liep onze kleine blootloper al veelvuldig in de blote billetjes door het huis en over de camping. Klassiek, in een iets te lang t-shirtje met daaronder steeds twee kleine witte kadetjes die er onderuit piepen. En zo ging de natuur haar gang. Af en toe begon hij spontaan te plassen en riep hij lachend Kijk! Mama! Waarop hij naar zijn plasje wees. Wij natuurlijk juichend: Kijk, je plast!

De eerste keren had hij geen idee wat hem overkwam, maar al snel had hij in de gaten wat er gebeurde. Op dat punt zijn we hem voorzichtig wat bij gaan sturen en tilden we hem snel naar een boomtje toe als hij begon te plassen. En ja hoor, niet veel later liep hij zelf naar dat boompje toe! En als je dat maar vaak genoeg toejuicht vindt een tweejarige dat al snel een heel leuk spelletje! Geplast werd er vanaf dat moment bij een boompje. Ook fijn voor de rest van de camping, dat niet langer als openbaar toilet gebruikt werd.

Eenmaal thuis was het al snel geen blote-billen-weer meer. En dus ging er weer een luier om. En zo kwam toch de klad erin. De kleine man zelf vond die luier om zijn achterwerk ook helemaal niet bezwaarlijk. Zo gaan die dingen.

 

Peuter zindelijk

Zindelijk worden, nu echt

Twee weken geleden bestelde ik via het internet weer een grote doos luiers. Toen ik die eigenlijk helemaal niet allemaal op kon bergen in de kast, besloot ik de zindelijkheid een serieuze kans te geven. Met net 2,5 jaar is het misschien een tikkeltje ambitieus voor onze verwende droge luierbilletjes, maar proberen kan altijd.

En zo deelde ik hem op een zondagochtend mee dat hij een mooie onderbroek aankreeg en dat hij mocht plassen op de wc. Hij keek me enigszins verbaast aan. Ik vertelde dat zijn broertjes ook op de wc plassen en niet in een luier, dat oma gewoon in de WC plast en zelfs papa en mama geen luiers dragen. Tasja?? Vroeg hij aarzelend. Juf Natasja heeft ook geen luiers aan en plast ook in de WC. Mij ook cee passen! Klok het. Ja schat, jij gaat ook op de WC plassen.

Plassen op de WC

Die eerste dag vroeg ik hem zo ongeveer elk kwartier of hij plassen moest. En ontdekte ik dat hij helemaal niet van plan was te gaan zitten op de WC. Maar dat hij wel precies wist wat daar gebeuren moest. En zo plaste hij aan het eind van de dag op de WC, parmantig staand op een opstapje. Samen juichen we elk plasje toe, ik hijs de broek op en hij spoelt hem door. Goed staaltje teamwork!

Op dag twee maakt hij zelf melding van een plasje in aantocht. En omdat het een gewone doordeweekse dag is, kan dat zomaar op straat zijn, of in de AH. Prima, we zoeken een plekje buiten en plassen. De WC in de AH is natuurlijk helemaal superinteressant.

De eerste keer zonder luier naar het kinderdagverblijf blijkt een uitdaging. Spelen leid zo af dat de juffen hem na 3 natte broeken een luier omdoen. Gelijk hebben ze.

Een week later gaat het goed en plast hij ook daar trots op de WC. Hij mag er ook nog stickers voor plakken van de juffen.

De grote boodschap houdt hij op. Tot zijn luier in beeld komt voor het slapen gaan. Ook prima, we kunnen niet alles tegelijk hebben.

Zindelijk!

Na 2 weken kunnen we concluderen dat hij het gewoon snapt. Hij roept heel hard als hij plassen moet en ongelukjes hebben we sporiadisch. Bij onze andere jongens ging het ook ongeveer zo maar dat kwam echt pas rond hun derde jaar. Deze jongen krijgt blijkbaar het goede voorbeeld en vind dat hij niet achter kan blijven bij de rest.

Dit weekend riep hij heel hard: ‘Poep mama!’ . Dus we rennen naar de WC, kom even proberen zei ik nog. En ja hoor daar was hij, zijn eerste poepje op de WC. Ik geloof mijn ogen niet. Hij ook niet. “Hoena, poepie daan’ roept peutermans. En samen maken we een dansje door de badkamer. Langzaam maar zeker sluiten we zo weer een stukje babytijd af…

Hoe ging het zindelijk worden van jouw kids? Hoe pakte jij het aan? Laat het hieronder weten in de reacties!

 

 

Cookie instellingen

KleinGeluk maakt gebruik van functionele en analytische cookies, die noodzakelijk zijn om deze site zo goed mogelijk te laten functioneren. Daarnaast maken we ook gebruik van andere soorten cookies. Hieronder vind je een uitleg van de soorten cookies en kan je aangeven welke soorten cookies je wilt accepteren.

Privacy policy | Sluiten
Instellingen