Tag Archives for " baby "

Positieve test, en nu?

Regelzaken na een positieve test

Na een bezoek aan de grote babywinkel, glimlachend bij alle kleine rompertjes en sokjes moeten er ook een paar dingen gewoon geregeld worden. Omdat je zwangerschap nog zo pril lijkt het allemaal nog vroeg, maar toch is het belangrijk dat sommige dingen geregeld zijn.

Ik zet ze hieronder voor je op een rijtje:

Verloskundige

Allereerst heb je een verloskundige nodig. Een fijne, lieve verloskundige waar je je goed bij voelt. Zij zal je begeleiden tijdens je hele zwangerschap, je bevalling en je kraambed. Je trekt dus echt wel een poosje samen op. Ga dus even informeren bij vrienden en bekenden uit de buurt welke opties er zijn en bel niet zomaar de bovenste uit het telefoonboek. Houd er wel rekening mee dat verloskundigen werken in een praktijk, je hebt dus niet te maken met een persoon, maar je ziet er misschien wel 3 of 4 tijdens je zwangerschap. Na ongeveer 8 weken mag je komen voor je eerste afspraak.

Kraamzorg

Kraamzorg regel je aan het begin van je zwangerschap. Ga je ook hier even in verdiepen want het aanbod is groot. Het basis idee is dat je na je bevalling ongeveer 10 dagen thuis wordt geholpen en verzorgd door de kraamverzorgster, zij begeleid je ook in het opstarten van de borstvoeding. De kraamverzorgsters werken bij een kraamzorgburo. Hier schrijf je je aan het begin van je zwangerschap in. Op het moment dat je aan het bevallen bent, bel je het kraamzorgburo waar je bent ingeschreven. Zij sturen dan een kraamverzorgster die thuis de verloskundige assisteert bij je bevalling of die je opvangt als je uit het ziekenhuis komt met je baby.

De basis uitgangspunten zijn bij elk kraamzorgburo vast hetzelfde. Sommigen werken standaard met ervaren krachten die eerder verpleegkundige waren, sommigen werken met ZZP’ers, overal net even anders.

Mijn wensenlijstje voor de kraamzorg:

· Ik heb voorkeur voor een ervaren dame die van aanpakken weet. Ik wil niet halverwege de kraamweek een wissel, liever gewoon de hele kraamweek dezelfde persoon. Het allerliefst ook de persoon die ook assisteerde bij mijn bevalling.

· Omdat ik graag borstvoeding geef, heb ik graag iemand die daar visie en ervaring mee heeft.

· Een stagiaire wilde ik bij mijn eerste kindje niet, dat leek me veel. Bij mijn tweede en derde juist wel, dat leek me fijn voor de grotere kinderen.

Zo heb je zelf vast ook je wensenlijstje.

Denk dus goed na over je wensen en stel ze voor je je gaat inschrijven.

Kinderopvang

Helemaal een ver van je bed show als je net zwanger bent. Toch is het in de regio Utrecht handig om hier wel vast over na te denken en je bij een kinderdagverblijf in te schrijven. Sommige populaire plekken hebben nog steeds een wachtlijst.

Huisarts

Je kan even een belletje doen naar de assisitente van je huisarts om te vertellen dat je zwanger bent. Dan gaat die informatie je dossier vast in en weten ze ervan. Altijd handig als je bijvoorbeeld medicatie nodig hebt die je dan wel of juist niet zou kunnen slikken.

Moeders voor Moeders

Moeders voor moeders is een organisatie die uit urine van zwangere vrouwen een medicijn kan maken om andere vrouwen te helpen zwanger te worden. Als je deelneemt aan het programma spaar je in speciale potten die elke week krijgt je urine op en help je andere moeders! www.moedersvoormoeders.nl

Hoe vond jij het om deze praktische regelzaken te doen? Voor mij maakte het mijn zwangerschap wel heel echt. Ik kon hierdoor steeds meer geloven dat het echt waar was.

Wat waren jouw overwegingen bij het kiezen van je verloskundige of je kraamzorg?

Baby in een ritme

Baby in een ritme

Hoe help je je baby in een ritme?

De meest gestelde vraag tijdens onze cursus babymassage is: ‘hoe krijg ik mijn baby in een ritme?’ of ‘moet ik mijn baby in een ritme krijgen?’

Een eerste antwoord is: Wil je je baby in een ritme krijgen? Als het goed gaat en iedereen is tevreden dan hebben jullie je ritme gevonden. Niks meer aan doen!

Meestal gaat het niet meteen vloeiend met een jonge baby en dat is heel normaal. Na de eerste weken die in het teken stonden van verwondering om de nieuwe baby zal hij steeds vaker van zich laten horen. Wat hongeriger worden. Verschillende signalen wordt soms opgevat als honger, dus je kindje gaat onregelmatiger drinken. Langaam maar zeker raak je het spoor bijster en weet je niet meer waar je kindje aan toe is als het huilt of onrustig is. Als jij het niet meer weet, dan weet je kindje het vaak al helemaal niet meer.

Dan is het een goed idee om je kindje meer houvast te gaan geven door de dagelijkse dingen in een vaste volgorde aan te bieden.

Een ritme is het aanbieden van dagelijkse dingen in een vaste, terugkerende volgorde. Dit geeft je kindje houvast en vertrouwen.

Een voorbeeld van een dagritme

Wakker worden

Als je kindje wakker wordt, dan lust hij wel een slokje. Je begint de dag met een lekker ontbijtje, de ochtendvoeding. Vergeet jezelf niet en geniet ondertussen ook van een ontbijt.

Voeden

In de ochtend is de borstvoeding rijk en vol, de borsten zijn vaak wat voller en je kindje kan zijn buik lekker voldrinken.

Knuffeltijd!

Na de voeding is je kindje lekker loom en hij vindt het heerlijk om in je armen nog even lekker te soezelen en te knuffelen. Heb aandacht voor elkaar, geef je baby de tijd om jouw gezicht in zich op te nemen. Praat of zing samen of vertel kleine verhaaltjes. Jouw stem vind je kindje fascinerend!

Speeltijd

Geef je kindje na het voeden en samen knuffelen even de gelegenheid om ‘de benen te strekken’ , even op zichzelf te zijn. Leg hem bijvoorbeeld even in de box of op een warm kleed op de vloer. Zo kan hij kijken en luisteren naar alles om zich heen en wennen aan de geluiden die bij jouw huishouden horen.

Baby in een ritme

Slaaptijd

Op een gegeven moment is je kindje weer moe en dat kan hij heel goed aangeven. Hier vind je een schema met een indicatie van de tijd dat je kindje wakker is.

Slaapsignalen

Ken je de slaapsignalen van een baby al? Je herkent ze vast. Ik zet ze even op een rijtje voor je:

  • Anders bewegen, lag hij eerst rustig en ontspannen? Als hij moe wordt kan hij ineens driftig met de benen gaan trappelen.
  • Wegkijken, van speelgoedjes of van jouw gezicht.
  • Geluidjes maken, kreunen en steunen, nog niet huilen of jengelen.
  • Krijgt een wit snoetje en een starende blik.
  • In de ogen wrijven.
  • Aan de oren friemelen.
  • Huilen.

Kortom je ziet ineens dat je kindje zich echt anders gaat gedragen. Kijk met een schuin oog in het schema naar de wakkere tijd voor zijn leeftijd en je ziet dat het tijd is om naar bed te gaan. Wacht niet langer en breng je kindje naar bed.

Zodra hij weer wakker wordt begint dit rondje weer opnieuw. Bij het aanbieden van dit ritme zal je ongetwijfeld wat hobbels op de weg tegenkomen. Daarover schrijf ik een andere keer! Voor nu is het belangrijk om vooral het door jouw gekozen ritme elke dag weer aan te bieden. Je zal zien dat het na een poosje vanzelf gaat.

Laat je hieronder weten tegen welke dingen jij aanloopt bij het aanbieden van een ritme bij je baby?

 

 

Bedrituelen

Bedrituelen

Vandaag een stuk over bedrituelen. Wat doe je nu eigenlijk allemaal voor je je kindje naar bed brengt. Waarom is een bedritueel zo belangrijk voor je kind? Vandaag schrijf ik over naar bed gaan en geef ik een paar voorbeelden van een bedritueel voor een jonge baby.

Slaap kindje, slaap…

Slapen, dat is voor elk mens eerste levensbehoefte. Alles valt of staat bij een goede nachtrust. Babies hebben zo hun eigen ideeën over slapen. En dan bedoel ik vooral het tijdstip waarop ze slapen. Babies slapen over het algemeen prima, alleen meestal niet volgens het schema dat wij bedacht hebben.

Babies slapen prima als ze lekker tegen je aan liggen, of tijdens een wandelingetje in de kinderwagenwagen, of wanneer je ze lekker in een draagdoek stopt, of heerlijk na de voeding warm bij mama of papa, of als je een stukje gaat rijden met de auto. Nee, eigenlijk is er weinig mis met dat slapen van onze babies.

Alleen wanneer wij bedenken dat het tijd is om in een bedje op de eigen kamer te gaan slapen, dan is het mis bij veel babies. Tja en geef ze eens ongelijk, als de opties hierboven ook bestaan…

Naar bed, naar bed zei duimelot!

Toch vind ik het een goed idee om kindjes vanaf het begin ook te leren op hun eigen kamertje te slapen, in hun eigen bedje. Waarom? Omdat ik denk dat kindjes dan leren op zichzelf te vertrouwen en zich ook veilig te voelen op andere plekjes dan in mama’s armen. En dat maakt het leven voor een baby een stuk eenvoudiger. Bovendien is dat ook een prima boodschap voor het latere leven, vertrouw op jezelf. Papa en mama geven je de veiligheid om dat te leren.

Bij mijn kindjes kostte dit proces wel veel tijd en ruimte, en die hebben we genomen. Want ik denk ook dat je bij babies niks kan forceren. En zo kwamen we bij de bedrituelen.

Wanneer naar bed?

Het naar bed gaan is een ding dat steeds in ontwikkeling is. Wanneer, hoe waar? In de babytijd probeer ik vanaf het begin heel goed te kijken naar mijn kindje. Wat vertelt het mij? Babies kunnen al zoveel vertellen, let er maar eens goed op! Op een gegeven moment weet je heel goed wanneer een kindje moe is. Timing is everything bij jonge babies! Wacht je te lang, dan is hij overprikkeld en wordt slapen een toestand. Ben je te vroeg, dan wordt het ook een toestand. Anyway, probeer erachter te komen wat het goede moment is.

Een schema dat als leidraad kan dienen:

Leeftijd                         Wakker na slaapperiode

0-2 weken                      30-45 minuten

2-6 weken                      45-60 minuten

7-12 weken                   60-75 minuten

3-5 maanden                1,5 uur

Bedritueel

En dan naar bed. Voor sommige kindjes geen probleem. Sommige kindjes hebben daar weerstand tegen. Daarom is een zelfverzekerde en doeltreffende houding van de ouder nodig. ‘Ik ga jou nu naar bedje brengen en jij gaat lekker slapen’, is een hele duidelijke boodschap. Daar hoeven kindjes niet aan te twijfelen en geeft vertrouwen.

Het bedritueel bestaat bij ons uit rustig afsluiten van wat we beneden aan het doen zijn, bijvoorbeeld de spulletjes opruimen terwijl ik alvast aangeef dat het bedtijd is. Met een baby kan je even op de bank gaan zitten samen en vertellen wat er gaat gebeuren en dan naar boven gaan.

Voorbeeld bedritueel baby

Ons bedritueel met een jonge baby zag er ongeveer zo uit:

  • Rustig naar boven, terwijl ik rustig tegen hem praatte of een liedje zong.
  • Luier verschonen en in ons geval inbakerzak aan.
  • Even voor het raam staan en dag zeggen tegen buiten en wat je daar allemaal ziet.
  • De gordijnen dicht en het slaapliedje/ trekbeestje aan.
  • En dan zei ik altijd heel duidelijk: ‘en nu geef ik je een kus en een hele dikke knuffel en dan leg ik je in bedje’.
  • Dekentjes erop en een aai over de bol, waarop ik de kamer verliet met iets van: ‘slaap lekker, als je uigeslapen bent kom ik je weer halen’ .

Waar is zo’n bedritueel nou goed voor?

Kinderen hebben een hekel aan overgangen, de mijne in ieder geval wel. Dus hup van het een in het ander dat is niks voor ze. Dan krijgen we alleen maar weerstand. Het bedritueel helpt om de overgang van wakker worden naar slapen zacht en vloeiend te maken. Zodat ze kunnen slapen zonder weerstand en zonder toestanden. Als ik te snel wil, krijgen we alsnog toestanden. Ik heb me daarom neergelegd bij het feit dat ik het bedritueel niet gauw even erdoor kan drukken.

“Een bedritueel is niks anders dan een vaste volgorde van handelingen die steeds terugkeert, het geeft een baby overzicht en vertrouwen.”

Voor babies is dat niet anders, plotselinge overgangen kunnen ze nog niet begrijpen. Net lag ik nog lekker bij mama, en nu ben ik hier? In een koud bedje zonder geluiden die ik herken om me heen. Zoiets zullen babies ervaren. Door elke dag dezelfde handelingen aan elkaar te koppelen gaan ze begrijpen dat er niks engs gebeurt, maar dat slapen in een bedje hetzelfde is als alle andere terugkerende dingen in een dag.

Hoe ziet jouw bedritueel eruit? Laat hieronder je reactie achter!

Borstvoeding

Borstvoeding is soms hard werken!

Borstvoeding is soms hard werken

Vandaag weer een blog van onze gastblogger lactatiekundige Marije Heitlager. Zij blog hier regelmatig over problemen en natuurlijk ook oplossingen bij het geven van borstvoeding.

Dit berichtje komt net mijn mailbox binnen:

“… Het is alweer een tijdje geleden dat je iets van me gehoord hebt.

Het gaat goed, met mij en zeker ook met Isabel. Ze is een heel lief, vrolijk meisje en groeit goed. Ik ben inmiddels gestopt met de borstvoeding maar ben heel erg blij dat ik het, mede dankzij jouw hulp, toch een flink aantal weken heb kunnen doen…..”

Knokken voor de borstvoeding

Het is natuurlijk leuk om zo’n berichtje te lezen en het is heel fijn dat ik haar zo heb kunnen helpen, maar deze moeder heeft het met name aan zichzelf te danken. Zij heeft echt geknokt om borstvoeding te kunnen geven. De eerste keer dat ik bij haar kom is er nauwelijks melkproductie, slechts enkele druppels per kolfbeurt op de 4e dag. Aanleggen is heel erg pijnlijk en eigenlijk op dat moment niet mogelijk.

Er moet wat gebeuren

Er blijken een aantal randvoorwaarden niet helemaal in orde te zijn: de kolf (Symphonie huurkolf) blijkt niet goed aan te zuigen. Ik ontdek een mankement aan de kolf; deze moet terug en geruild worden voor een goed werkend exemplaar. Ook het borstschild is te ruim, we proberen dan ook een kleiner schild. Het kolven is erg gevoelig en de tepels zwellen op.

Drinken met een tepelhoedje

Ik help die middag ook mee tijdens een voeding. Met een tepelhoedje is het te doen voor Rosalie om Isa aan de borst te leggen. Ik spuit een beetje bijvoeding bij om de kleine meid te belonen en te stimuleren door te drinken, dit lukt redelijk goed.

Borstvoeding

De borstvoeding komt op gang

De volgende dag hebben we telefonisch contact. Het gaat stukken beter. De geruilde kolf werkt veel beter, nu voelt ze pas zuigkracht en nu komt er dan gelijk zo’n 8 ml. melk. Het kleinere schild maakt het minder pijnlijk om te kolven. Isa gaat ongeveer om en om aan de borst en krijgt dan wat melk bijgespoten. De zuigkracht van Isa en de kolf maken dat de productie in snel tempo meer wordt. Na twee dagen is Isa volledig aan de borst en stopt Rosalie met kolven. Het grote probleem is echter dat het zo ontzettend veel pijn doet. Rosalie zit met tranen in haar ogen te voeden.

Het gaat steeds beter

Ik ga nog een keertje bij haar langs om te kijken of we het voeden aangenamer kunnen maken. De manier waarop een kindje namelijk met een tepelhoedje drinkt, kan nog heel veel verschil uitmaken. Net als aan de borst, moet een baby ook bij het tepelhoedje groot aanhappen zodat er een deel van de borst in de mond zit en niet alleen het uiteinde van het hoedje. Isa hapt duidelijk alleen op het hoedje aan en knijpt vervolgens de tepel alsnog samen: PIJN! En minder melk! Met wat sturing lukt het al snel haar iets groter te laten happen en dat scheelt direct in pijn ervaring.

Er is nog flink wat oefening nodig en het duurt nog echt een poosje voordat de voedingen helemaal soepel verlopen, maar deze moeder is wel een echte doorzetter!

 

Marije Heitlager

Lactatiekundige IBCLC

Borstvoedingscentrum Pro Lacta

www.prolacta.nl

slaap wakker

Wakker worden, mama!

Wakker worden, mama!

Zondagochtend, 7.14 uur… in een kamer verderop hoor ik gestommel. Een deur gaat open. Haastige voetjes op de gang. De badkamerdeur knalt open. Lichten aan. Grote plas en een zucht van verlichting. Dan wacht ik even af. Nieuwsgierig waar de haastige voetjes nu heengaan.

Mama heeft nog slaap

Ze slaan rechtsaf, onze kant op. Ik veins een diepe slaap. Handjes op mijn wang. Mam, daar ben ik. Hmbll, zeg ik en til het dekbed op. Koude voetjes tegen mijn benen, een koud handje op mijn rug… Mama heeft nog slaap manneke, zeg ik. Doe nog even je ogen dicht. Papa verroerd al helemaal geen vin naast me.

Hij is toch zeker vijf hele minuten stil. Maar de ogen blijken niet dicht. Hij tuurt naar de wekker die de tijd projecteert op het plafond. Twee, twee, zeven zie ik. Hoe laat is het dan, mam? Vroeg…mompel ik. Ma-ham, hoe laat is dat, twee uur? Zoiets, mompel ik weer. Nu is het twee-vier – zeven, hoe laat is dat? Nog steeds vroeg…en ik heb nog steeds slaap, zeg ik weer.

Goed gesprek

Dan is het even stil. In mijn beleving krijg ik vervolgens een enorme kopstoot. Wat doe je? Vraag ik geschrokken. Kijk! Als ik mijn hoofd zo doe zie ik een zeven en dan een kinderwagen en dan een stok. 7.31 uur…. O, een kinderwagen. Moet je me daarom een kopstoot geven? Dat viel best mee mam, je slaapt gewoon nog, dan is alles erger…

Nou dat zal wel, denk ik.

Weet je mam, in die kinderwagen zitten twee vakjes, dan kunnen er twee baby’s in. Of vier, net als op tv. Oja we hadden samen gekeken naar dat programma over hele grote gezinnen. Ja, handig mompel ik. Jamaar dan zitten er twee baby’s op elkaar gestapeld en dat vind ik zielig, hoor ik vervolgens. O…

Baby’s, monsters en haaien

Er kunnen ook monsters in die kinderwagen, mam. Vast niet lieverd… Of haaien! Hmmm haaien rijden hun baby’s niet rond in een kinderwagen lieverd. Ja, en als die vier baby’s een grote witte haai tegenkomen dan worden ze opgegeten! Ja, dat zou jammer zijn, concludeer ik zwijgend. Best jammer dat mijn slaaptijd blijkbaar echt voorbij is. Welke soorten haaien kennen we allemaal, mam? Hmmm, ik kan nog niet zo goed nadenken manneke, probeer ik nog. Doe je ogen dan eens open! Je ligt daar maar!

Ja, liefje , ik lig daar maar omdat ik nog zo’n slaap had en toen kwam jij zo gezellig tegen me aan kletsen over kinderwagens en baby’s die opgegeten worden en haaien en nu moet ik zeggen welke haaien ik allemaal ken maar eigenlijk slapen mijn hersens nog… ik besluit het maar voor me te houden, mijn ogen open te doen en samen te bedenken welke haaien we allemaal kennen. Dat helpt! Rond 7.40 ur blijft het even stil. En dan hoor ik de welbekend vraag: mam, mag de tv aan? Ja hoor schatje, druk je zelf even het knopje op de tv aan? En ik draai me nog even om.

Binnen 30 sec. Hoor ik de tweejarige uit de andere kamer roepen: mamamamamamamamamamamamamaaaaaaaaaaaaa?!

Baby korte slaapjes

Baby in een ritme deel 2 – korte slaapjes

Baby in een ritme deel 2: Korte slaapjes

Wat te doen als je baby steeds korte slaapjes doet?

Een terugkerend thema tijdens onze cursus babymassage is het vinden van een ritme met je kindje. In deel 1 van dit blog kan je lezen hoe je dat aanpakt. Een ritme is het aanbieden van dagelijkse dingen in een vaste, terugkerende volgorde. Dit geeft je kindje houvast en vertrouwen.

Het ritme ziet er dan als volgt uit:

Als de baby ’s morgens wakker wordt ga je het voeden, neem daarna lekker even de tijd om te knuffelen, spelen, contact te hebben, daarna is je kindje voldoende opgeladen om even zelf te spelen in de box of op een kleed op de vloer, wanneer je ziet dat je kindje weer slaap krijgt dan breng je het weer naar bed. Bij het naar bed brengen houd je het liefst een vast bedritueel aan.

Lekker slapen

Veel kindjes gaan vervolgens lekker slapen, maar worden steeds na 30-45 min weer wakker. Dat is verstorend voor het ritme, het liefst zie je dat het kindje slaapt tot de volgende voeding en dus 2 rondjes van ca. 30-45 min slaapt. Het is dan fitter en uitgeruster in de wakkere tijd.

Snel weer wakker

Het wakker worden van je kindje is gemakkelijk te verklaren vanuit de slaapcyclus van jonge kindjes. Na 30-45 min. is een hele slaapcyclus voltooid, en komt je kindje weer in een lichte slaapt terecht. Dan kan het wakker worden. Een alerte baby doen zijn ogen open en denkt: joepie, daar ben ik weer. Een minder alerte baby zal denken: hmmm, wat lig ik hier lekker, ik draai me nog even om, en slaapt vervolgens tot de volgende voeding.

Helpen verder te slapen

Ook alerte baby’s kunnen prima leren om wat langer te slapen, daar hebben ze alleen wel wat hulp bij nodig.

En dat doe je zo:

  1. Onderzoek een paar slaapjes lang na hoeveel tijd je baby wakker wordt.
  2. Wordt je baby na 30 min wakker? Ga dan na 20 min naast het bedje zitten en observeer wat er gebeurt.
  3. Waarschijnlijk zie je je kindje langzaam gaan bewegen, murmelen, wakker worden.
  4. Voordat je kindje echt wakker wordt help je het op weg naar zijn volgende slaaprondje, doe dat op de manier waarop je hem op andere momenten ook kan helpen te gaan slapen. Heel zachtjes, heel rustig.
  5. Leg bijvoorbeeld je hand op het voorhoofdje of op de borst, geef het speentje terug, of houd de armpjes heel zacht tegen, zodat het zichzelf niet wakker slaat of maak heel zachtjes sus geluidjes.
  6. Je ziet dat je kindje dan gewoon weer in slaap valt. Misschien moet je dit een poosje herhalen, maar je zal zien dat je kindje na een paar dagen zelf verder kan slapen als hij wat aan de oppervlakte komt.

Wat is jouw ervaring met die korte slaapjes? Wat deed jij om je kindje te helpen?

 

Zwanger!

Zwanger !

Zwanger !

De geboorte van ons blog begint met een mooi en voor velen herkenbaar verhaal over de prille zwangerschap.
Voor mij is het alweer 8 jaar geleden dat ik voor het eerst zwanger werd. Ik weet het nog precies. Het was net na mijn verjaardag. Al een ruime week had ik het gevoel dat het weleens raak kon zijn.Testen of niet testen, het zal toch niet?Morgen wil ik testen zei ik tegen manlief! Ach joh wacht nog een weekje, het is vast nog niet te zien. Dat is natuurlijk tegen dovenmansoren gezegd bij een potentieel zwangere vrouw.Zuchtend zei hij: oke, morgen gaan we testen. Je bent heus wel zwanger hoor.Er volgde een onrustige nacht, vol verwachting en opwinding, dat gevoel dat je vroeger had als er iets heel spannends stond te gebeuren, of als je jarig zou zijn. En natuurlijk om 6 uur al wakker.De test zei, gebruik de eerste plas van de dag. Nougoed, dat moest het om 6 uur ’s ochtends maar gebeuren! Bibberende handjes openden het doosje, slaperige ogen lazen het briefje dat erbij zat nog eens. Zo moeilijk was het niet. Gewoon doen wat er staat.

En dan wachten, en wachten, rillend op de koude badkamervloer. De eerste fantasieën over hoe het zou zijn met zo’n klein baby’tje dwarrelden door mijn hoofd.

En daar was hij! Een dik kruis op die test. Geen twijfel over mogelijk.  Met grote ogen staarde ik naar het ding. Dat kruis betekende dus dat er een kindje groeide in mijn buik! Een baby! Van ons! Zwanger! Ik ben zwanger!

Nadat ik in de badkamer een rondedansje met mezelf maakte, huppelde ik, blij als een kind de slaapkamer in. Manlief lag daar natuurlijk nog in diepe slaap. Kijk! Schreeuwde ik in zijn oor! Kijk dan! We zijn zwanger, we krijgen een baby!

Huh? Mompelde het onder de deken vandaan. Hoezo? Wat dan? Heb je al getest? Hoe laat is het dan? Dat maakt allemaal niet uit, riep ik terug. We krijgen een baby! We zijn zwanger!

En toen, dat moment vergeet ik nooit werden ook zijn ogen groot. En hoe! Een baby! Wow! Riep hij vol ongeloof, wat geweldig!

En zo kwam het, zo dansten we op die zondagmorgen, inmiddels kwart over 6 door de kamer. En die grijns? Die was lange tijd niet meer van het gezicht van manlief af te krijgen.

Inmiddels zijn onze kanjers alweer 7, 5 en 2 jaar oud en die grijns zie ik nog vaak.

Zomaar even verschijnen, van trots of verwondering. Of vertedering als onze oudste twee hun kleine broertje wel even zullen leren hoe je een treinbaan bouwt…

Cookie instellingen

KleinGeluk maakt gebruik van functionele en analytische cookies, die noodzakelijk zijn om deze site zo goed mogelijk te laten functioneren. Daarnaast maken we ook gebruik van andere soorten cookies. Hieronder vind je een uitleg van de soorten cookies en kan je aangeven welke soorten cookies je wilt accepteren.

Privacy policy | Sluiten
Instellingen